Avondlezing over aapjes in Burgers’ Zoo was succes.

Om in de de zaal te komen van de winteravondlezing in Burgers’ Zoo, moet je door de kas van Burgers’ Bush, waar de vleermuizen en vogels vrij rondvliegen en reptielen over rotsen kruipen. Op dit soort donkere avonden geniet ik extra van deze groene en waterrijke droomwereld.

Burgers’ Bush overdag (2018)
Burgers’ Bush in de avond (2018)

Maar als je tijdens de lezing op de voorste rij wilt zitten, kun je beter bijtijds doorlopen naar de sfeervolle grote kantineruimte vlak voor de grote zaal. Op het moment dat er een medewerker met dienblad bij de zaal-ingang staat, is het signaal gegeven en stormt iedereen naar binnen, ongeacht leeftijd.

De zaal zat vol toen afgelopen woensdag een lezing werd gehouden over doodshoofdaapjes. Deze grappige diertjes komen naar Burgers’ Zoo en krijgen hier een gloednieuw verblijf! Twee medewerkers van Apenheul vertelden enthousiast over deze brutale aapjes in hun eigen park, waar er meer dan honderd van loslopen. De aapjes planten zich goed voort; medewerkers sluiten vaak weddenschappen af over de datum waarop een jong ter wereld komt. Baby’s zijn groot in verhouding met hun moeder. Zo kunnen zij zich direct stevig vastklemmen op haar rug.

Wilma Oosterwijk (links) en Ingrid Schouw (rechts) vertellen over doodshoofdaapjes in Apenheul

Omdat de piepjonge aapjes de wereld willen verkennen en moeders graag genieten van hun me-time, belanden de jonge aapjes vanaf twee maanden oud nog wel eens in apencrèches tussen het struikgewas, waar ze met elkaar kunnen springen en klauteren. Een apentante houdt dan bijvoorbeeld een oogje in het zeil. Deze oppas kan niet voorkomen dat de aapjes nog wel eens van de boomtakken afrollen en met hun kin op de grond belanden. Daar treffen de verzorgers van Apenheul nog wel eens flinke bulten aan. Vandaar dat de apencrèche ook wel apencrash wordt genoemd.

Na de pauze vertelde ontwerper Stef van Campen over de nieuwe verblijven van Burgers’ Zoo. De doodshoofdaapjes vormen samen met neusberen een eigen ‘Zuid-Amerikaans jungledorpje’, maar dan wel met bomen en planten die goed gedijen in Nederland.

Ook de maki’s krijgen een nieuw verblijf (evenals stokstaartjes en pinguïns). Van Campen liet zien wat voor uitdaging het is om bezoekers van de Veluwe in de Madagaskar sferen van de maki’s te slingeren. Het is nog even wachten, maar spoedig kunnen bezoekers met eigen ogen het eindresultaat bewonderen.

Presentatie van Stef van Campen
Maki’s in Apenheul (2018)

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: